Noizbait
zertan edo hartan olgeta naturalezak eskatzen duena da.
Huts egite atrebitua eta
pena handia merezitzen duena da kristinauari Jaungoikoak
ipini dion baino lege astunagoa eta karga handiagoa ipintzea. Jaungoikoaren
legea eta ordena arteza, argia eta santua da. Kristiniau
guztiak ikasi eta gorde behar dutena da. Baina ez gutxitua, mudatuta, nor berak
gura duen moduan, ezpada Jaungoikoak eta Eliza Ama Santaren Espirituak
erakusten duen moduan. Jaungoikoak kondenetan duena gizonek ontzat eman ezin
lezakete. Ezta Jaungoikoak ontzat ematen duena ere gizonek kondenatu. Maldizio
baten azpian eragotzita dauka Jaungoikoak gauza ona txarra dela eta gauza
txarra ona dela erakustea. Profeta faltsuen lekuan kontatzen ditu Jaungoikoak
eta zemai handiarekin kastigatzen ditu, euren burutazioarekin legea eginda, Jaungoikoaren
esana balitz legez predikatzen dutenak.
Haugatik olgetaren gainean berba
egiten denean alderatu behar dira huts egiteko izkina biak, beste edozein
gauzatan legez. Bata larregia eta bestea gutxiegia. Batzuk zabaltzen dituzte
olgetak bekatuzkoetaraino. Eta beste batzuk laburtzen dituzte gaitz gabekoak
ere. Olgeta asko diren legez bekatuzkoak, kristinauak
inoiz ere egin behar ez dituenak, beste asko daude inozenteak, arimara gaitzik
ez dakartenak eta naturalezak eskatzen dituenak arrazoiaren legetik irten
barik.
Olgeta da norberaren zer
egin nagusiei eta obligazioei utzita gogoak eskatzen dion beste gauza batean
denbora iragotzea. Eta hau noizik behineko batzuetan naturalezak eskatzen duena
da. Ez dago ezer ere munduan, inoiz utzi bagarik jarduteko gizonak hartuko
lukeen zereginik. Asmatu bedi nagien den gauza, gehien gustatzen zaiona eta
berari utzi barik beti bizi behar badu, laster kantsatuko da. Kodizioso batek gehien nahi duena da dirua kontatzea eta
poltsan gordetzea. Baina jaiki barik beti ihardun behar balu dirua kontatzen
eta kontatzen, egun gutxi barru guratako litzateke beharra mudatzen. Guleru batek janean eta edanean dauka bere poz eta gusto guztia. Baina beti jaten eta edaten egon behar balu,
laster aspertuko litzateke. Jokalari batek jokoan dauka bere gogoa. Baina urte
osoan egon behar balu jokoari utzi barik, gaina etorriko litzaioke jokoari
uzteko.
Beste hainbeste daukate eta
gogo betea ematen dute, inoiz utzi barik eginez gero, estudioak, lanak,
orazioak, errazuak, beharrak, loak, soinuak, dantzak
eta beste gauza guztiak. Ez beste gauzagatik, ezpada geure jenioak,
kondenazioak edo naturalezak beti sen baten, behar baten edo gauza baten gogait
egin barik iraun ezin duelako. Horregatik zein arimako eta zein gorputzeko
lanetan haiei utzita noizbait atsentzea eta
sosegatzea geure izateak edo naturalezak eskatzen duen gauza da.