Incipiunt sermones cotidiani beatí Agustini.

Gaudeamus fratres karissimi et Deo gratias agimus, quia uos, secundum desideria nostra, incolumes [sanos et salbos] inueniri meruimur [izioqui dugu.] Et uere fratres juste et merito [mondamientre] pater gaudet quotiens filios suos et corpore sanos et Deo deuotos [pro- missiones] inuenerit;... concessit [donauit.]; hoe quod ad profectum animarum uestrarum pertinet [conuienet fere] deuemus caritati [miente] uestre suggerere [seruire] ...

Si uero, quod Deus non patiatur [non quieti] et mala opera exercimus [nos sificie- remus] et plus pro carnis luxuria quam pro salute anime laboramus, timeo ne quando boni cristiani cum angelis acceperint uitam etemarn nos, quod absit, precipitemur [guec aiutuezdugu ] [nos nonkaigamus] ingeenna. Non nobis sufficit [non convienet anobis] quod christianum nomen accepimus si opera christiana non facimus...

 

*Bertsio honen iturria: K.Mitxelena, Textos Arcaicos Vascos, Madrid, 1960, 42or.      

 

 

 

Atzera